Feeds:
Wpisy
Komentarze

2 Kor.3;11.
”Jeśli bowiem chwałę miało to co przemija,daleko więcej jaśnieje w chwale to co trwa”

Ap.Paweł charakteryzuje dwa przymierza,Mojżesza oraz No.Przymierze.Przymierze litery i ducha.
Jak zrozumieć przymierze,oraz cała treść St.Testamentu.?.
To Nowy Testament daje odpowiedz nie negując jego treści,ale nadaje mu nowe znaczenie nowa funkcję,autorzy pisząc o nim używają takich wyrazów ”przykład,cień,obraz,figura,odzwierciedlenie,wzór itd.”

No.Testament jest to przesłanie w Chrystusie skierowane do całego świata,na jednakowych warunkach.Zmiana epoki czasu,jest konsekwencją Bożego działania,które zmierza do ustanowienia Królestwa Bożego w całej pełni.Bóg jest niezmienny,On ma swoje postanowienie,swój plan,który konsekwentnie realizuje.Zmieniają się epoki czasu i postanowienia w nich,które maja cel dania,ale zmierzają ku przyszłości do pełnej doskonałości w Chrystusie.
Prorok Ozeasz w 11;1.pisze.
”Miłowałem Izraela,gdy jeszcze był dzieckiem,i syna swego wezwałem z Egiptu.”
Jednoznaczne przesłanie,dotyczy to fizycznego Izraela,tak byśmy myśleli,ale Ew.Mat.2;15,stosuje ten zapis jako proroctwo na Jezusa.
”I przebywał tam,aż do śmierci Heroda,aby się spełniło,co powiedział Pan przez proroka,mówiącego,z Egiptu wezwałem Syna Mego” .Izrael jest obrazem na Chrystusa.Ciekawe przesłanie.

Następne przesłanie z dyskusji.

Listku.
Dzięki za te dwa teksty które przytoczyłeś bardzo trawne,tylko komentarz jest oderwany,od tekstu,dlaczego?.
Przytoczę te teksty szerzej.Ty przytoczyłeś 14w.
K.Pow.Prawa.30;15.
”Patrz,kładę dziś przed tobą życie i szczęście,śmierć i nieszczęście”
16w. ”Ja dziś nakazuje ci miłować twego Boga Jahwe,i chodzić Jego drogami,pełniąc Jego polecenia,prawa i nakazy,abyś żył i mnożył się,a twój Bóg Jahwe będzie ci błogosławił w kraju,który idziesz posiąść.”
17w.”Ale jeśli swe serce odwrócisz,nie usłuchasz,zbłądzisz i będziesz oddawał pokłon obcym bogom,służąc im – 18w.-oświadczam wam dzisiaj,że na pewno zginiecie,niedługo zabawicie na ziemi,którą idziecie posiąść ,po przejściu Jordanu.
19w.”Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię,kładę przed wami życie i śmierć,błogosławieństwo i przekleństwo.Wybierajcie więc życie,,abyście żyli wy i wasze potomstwo.”

Oto przesłanie wynikające z tekstu 14. Jeżeli Listku stajesz na drodze realizacji zakonu,stajesz tym samym przed faktem tego wyboru.
Jest tutaj przedstawiony ostro WARUNEK życie lub śmierć.
Izrael,ani żadne pojedyncze istoty,nawet Mojżesz nie dał rady osiągnąć życia,tylko Pan Jezus.
Dlatego wszyscy oni przez zakon zostali skazani na śmierć,bez nadziei na życie,poza Jezusem.

Proszę, pamiętajmy tekst 14,ponieważ tylko on został powołany przez Pawła,ale pamiętajmy również co w tłumaczeniu Apostoła z tego 14w,wypływa,już w nowym przymierzu.Rzym.10;8-10.8w.- jest cytatem z K.P.P.-czytajmy.
8w.”Ale co powiada pismo? Blisko ciebie jest słowo,w ustach twoich i sercu twoim;[ dalej już nie cytuje Pisma] to znaczy,słowo wiary,które głosimy.”
9w.
”Bo jeśli ustami swoimi wyznasz,że Jezus jest Panem,i uwierzysz w sercu swoim,że Bóg wzbudził Go z martwych,zbawiony będziesz.”
10w.
”Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu,a ustami wyznaje się ku zbawieniu.”
Mistrzowski sposób porównania,przez Pawła dwóch dróg do życia.
Jeżeli przyjmujemy Jezusa naszym sercem,i wyznajemy Go ustami,jesteśmy zbawieni.Teraz do życia nie ma już innej drogi.
Dla jakiego powodu nie chcemy zaufać?.
Dla jakiego powodu chcemy połączyć te drogi? lub wybrać drogę Tory,która nie daje zbawienia.Ona tylko o nim świadczy.
Pozdrawiam.

W temacie dyskusji.

Listku.
Przytoczyłeś Mat.5;35.”ani na ziemie,gdyż jest podnóżkiem stóp Jego.”
Czy można myśleć tak,ze Bóg ma tron w niebie,może podobny do ziemskich królów na którym siedzi,ale ma też takie długie nogi,które dosięgają ziemi,która jest podnóżkiem dla tych nóg?.
Na pewno mi powiesz,nie to potrzeba duchowo rozumieć,tak,dokładnie tak,duchowo rozumieć,ale czy tylko pierwszą część zdania a drugą już nie? ”ani na Jeruzalem,gdyż to miasto wielkiego króla”

Jezus Samarytance powiedział.Ew.Jana 4;21.
”Niewiasto wierz Mi,że nadchodzi godzina,kiedy ani na tej górze [w Samarii ],ani w Jerozolimie nie będziecie oddawać czci Ojcu.” Dlaczego?.
Jest to jasna forma przekazu,wielowiekowe miejsce,gdzie była świątynia,gdzie oddawano cześć Bogu,ale to ma się zmienić,ponieważ…
24w.
”Bóg jest duchem,a ci,którzy Mu cześć oddają,winni Mu ja oddawać w duchu i prawdzie.”

Bóg nie ma fizycznych nóg,ani fizycznego tronu,ani też nie ma fizycznego miasta,gdzie by Go należało czcić,ponieważ jest duchową istotą,i tak też należy Go czcić ”w duchu i prawdzie”,a nie w określonych miejscach kuli ziemskiej.
Dlatego Ap.Paweł napisał.
Efez.2;20-22.
”zbudowani na fundamencie Apostołów i proroków,którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus,
na którym cała budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w Panu,na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu.”
Ap.pisze o świątyni,przybytku,który się buduje.
O tym samym przybytku [ świątyni ] pisze Ap.Jakub w w 15 roz.Dz.Ap.-mówiąc o poganach przychodzących do Jezusa.
Oraz o tej samej świątyni pisze Piotr,którą umiejscawia na Syjonie,gdzie stała świątynia fizyczna.

Pozdrawiam.

Reklamy

Chciałbym podać kilka przykładów proroctw Starego Testamentu i ich wypełnianie w zrozumieniu mężów Bożych Nowego Testamentu.

Proroctwo 1

Prorok Amos 9:11: „Potem powrócę i odbuduję przybytek [szałas lub dom] Dawida”.

Czytając to zdanie można pomyśleć, że prorok mówi o fizycznym narodzie Izraela. Ale Św. Jakub w Dz. Ap. 15:16 przywołuje tę treść i tłumaczy, że wypełnienie jej następuje w przychodzeniu do Chrystusa pogan – taką widzi realizację proroctwa. Ponieważ w Nowym Przymierzu świątynią, kościołem czy domem Bożym jest z ducha świętego odrodzony człowiek, który tworzy społeczność z Chrystusem i całym ludem Bożym.

Dlatego też Apostoł Paweł pisze w 2 Kor. 6:16: „Bo my jesteśmy świątynią Boga żywego”.

1 Kor. 3:16 „Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że duch Boży mieszka w was”.

Proroctwo 2

Izaj. 28:16 „Oto ja kładę na Syjonie kamień, kamień dobrany węgielny”. Apostoł Piotr pokazuje wypełnienie tego proroctwa w znaczeniu duchowym w Jezusie Chrystusie. Ponadto dodaje: „Wy również, niby żywe kamienie jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo dla składania duchowych ofiar” (1 Piotra 2:5). Świątynia ta jest budowana w miejsce starożytnej świątyni Izraela na Syjonie w Jerozolimie, ale już jako Nowe Jeruzalem.

Proroctwo 3

Wyjścia 19:6 oraz Izaj. 43:20. Są to słowa powiedziane do fizycznego Izraela w czasie zawierania z nim przymierza. Apostoł Piotr cytuje te słowa do ludzi wierzących: „Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła” (1 Piotra 2:9). Wierzące osoby są nowym narodem wybranym, który ma spełniać rolę kapłana wśród wszystkich narodów świata. Potwierdza ten sposób myślenia Św. Jan w Obj. 5:9-10: „Ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś krwią swoją ludzi z każdego plemienia i języka i ludu i narodu i uczyniłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i kapłanów i będą królować na ziemi”. Jest to klasa, która Św. Jan widział na górze Syjon – Obj. 14:1 (umieszczenie tej klasy na Syjonie nie jest przypadkiem). „Zostali oni wykupieni z pomiędzy ludzi, jako pierwociny dla Boga i Baranka” (Obj. 14:4). Użyty wyraz pierwociny jest odwołaniem się do „zakonnego” znaczenia tego słowa.

Przykłady te wskazują, że historyczne wydarzenia oraz proroctwa Starego Testamentu również są obrazem czy cieniem na rzeczywistość, która jest w Chrystusie.

Ap. Piotr w swoim drugim liście 1:20 pisze: „żadne proroctwo pisma nie jest dowolnego wyjaśnienia”. Kierując się tym pouczeniem apostolskim dokonajmy analizy wszystkich proroctw, które przywołali mężowie Boży w Nowym Testamencie i je wyjaśnili – przyjmijmy ich treść. Natomiast te proroctwa Starego Testamentu, których oni nie zacytowali, tłumaczmy za ich przykładem, ponieważ w taki sposób zdobywamy klucz do poprawnej interpretacji.

Posiadamy Biblię jako dar – list od Boga. Jest ona napisana trudnym językiem, ponieważ Bóg chce abyśmy prawdy poszukiwali jak perły, skarbu.

Wielu badaczy czy komentatorów biblijnych czyta proroctwa Starego Testamentu, analizując o czym mówią. Następnie porównuje się treść względem historii, wyciągając wnioski co się już wypełniło a co jeszcze nie. Opisy Starego Przymierza dotyczą przeważnie Izraela, więc cała koncentracja jest na tym narodzie.

Nowy Testament i jego autorzy to ewangeliści i apostołowie, ludzie natchnieni Duchem Świętym, którzy chodzili z Jezusem, zmienili sposób patrzenia na Stary Testament i jego interpretację. Przyjrzyjmy się dokładnie co oni pisali i jakie lekcje wyciągali z historii narodu wybranego, jak rozumieli proroctwa, jak rozumieli wybranie tego narodu i dane obietnice.

„A oznajmiam wam bracia, że ewangelia, którą ja zwiastowałem, nie jest pochodzenia ludzkiego. Albowiem nie otrzymałem jej od człowieka, ani mnie jej nie nauczono, lecz otrzymałem ją przez objawienie Jezusa Chrystusa” (Gal. 1:11-12)

Przekaz Apostoła Pawła posiada bardzo duży autorytet, zobaczmy więc co napisał. Przymierze z Abrahamem było zawarte dużo wcześniej niż był dany Zakon – on był dodany. „został on dodany z powodu przestępstw, aż do przyjścia potomka” (Gal. 3:19).

Abraham został usprawiedliwiony z wiary  „i ci którzy są z wiary są synami Abrahama” (Gal. 3:7). Błogosławienie wszystkich narodów odbywa się w Abrahamie na podstawie wiary bo to „przewidziało pismo” (Gal 3:8). Czytajmy dalej.

„Otóż obietnice dane były Abrahamowi i potomkowi jego, pismo nie mówi: I potomkom – jako o wielu, lecz jako o jednym. I potomkowi twemu, a tym jest Chrystus” (Gal. 3:16).

Ze słów tych wynika, że obietnice dane były Abrahamowi i nasieniu jego w znaczeniu jednostkowym, czyli Jezusowi bo on pochodził z linii rodowodowej Abrahama. Tym samy oznacza to, że nie były one dane całemu fizycznemu Izraelowi. I to jest odpowiedź Apostoła Pawła dla Judeo-Chrześcijan oraz Syjonistycznych Chrześcijan, którzy często zarzucają Chrześcijanom biblijnym, ewangelicznym, że kradną obietnice fizycznemu Izraelowi.

Komentarz w Biblii Tysiąclecia pisze: „Hebrajski wyraz ‚nasienie’ użyty w Rodz. 12:7 może mieć znaczenie zbiorowe oraz jednostkowe – ‚potomek’. Święty Paweł podkreśla, że natchniony autor pięcioksięgu użył tego wyrazu w znaczeniu jednostkowym, by można go było odnieść do najważniejszego potomka Abrahama – Chrystusa”. Czytajmy:

Gal 3-29„A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy” (Gal. 3:29). Apostoł tak napisał, ponieważ uczył, że kościół to ciało Chrystusa.

W liście do Rzym. 9:7-8 Apostoł napisał: „i nie wszyscy są dziećmi, dlatego że są potomstwem Abrahama, lecz jest tak, od Izaaka zwać się będzie potomstwo twoje, to znaczy że nie dzieci cielesne są dziećmi Bożymi, lecz dzieci obietnicy liczą się za potomstwo”. Apostoł Paweł pochodził z narodu Izraelskiego i znał Stare Przymierze, zakon, czy mógł się  mylić? Nie, ponieważ konsekwentnie prezentuje taki sposób myślenia w swoich listach.

Rozumiem, że Apostoł przedstawiał wolę Bożą oraz plan, zamiary Boga. c.d.n.